LUCE Centrum voor Religieuze Communicatie

Begeleiden van stervenden en rouwenden

inschrijving 2011 gesloten

De kern van verliesverwerking is dat men geconfronteerd wordt met een realiteit die onomkeerbaar is. Die realiteit is vaak zeer dramatisch, het confronteert de betrokkenen met de uiterste grenzen van het leven. Vanuit een natuurlijke reactie proberen getroffenen deze realiteit vaak, tegen beter weten in, te vermijden. Hulpverlening is erop gericht om de getroffenen te helpen de realiteit wel onder ogen te zien en ze op deze wijze uiteindelijk een dragelijke plaats in het leven te geven.

De kern van verliesverwerking is dat men geconfronteerd wordt met een realiteit die onomkeerbaar is. Die realiteit is vaak zeer dramatisch, het confronteert de betrokkenen met de uiterste grenzen van het leven. Vanuit een natuurlijke reactie proberen getroffenen deze realiteit vaak, tegen beter weten in, te vermijden. Hulpverlening is erop gericht om de getroffenen te helpen de realiteit wel onder ogen te zien en ze op deze wijze uiteindelijk een dragelijke plaats in het leven te geven. In de cursus wordt geleerd hoe de pastorale hulpverlener een functie kan hebben bij de noodzakelijke realiteitstoetsing.

Een ander item is de plaats van de rituelen rond sterven en rouwen. De kerk kent diverse rituelen rond sterven en uitvaart (om historische redenen zijn die in de katholieke kerk veel uitgebreider dan in de reformatorische kerken). Eeuwenlang waren die rituelen gericht op het zielenheil van de dode. Ongemerkt heeft in de afgelopen decennia een verschuiving plaats gevonden waarin vooral de pastorale betekenis voor de nabestaanden prioriteit krijgt en waarin persoonlijke vormgeving geaccentueerd wordt. Wat betekent dat voor het ritueel in beide tradities?

Tevens wordt in de cursus de eigenheid van de pastorale hulpverlening verkend. De zinvolheid van medeleven in de moeilijke situaties van sterven en rouwen is onmiskenbaar maar maakt de hulpverlening nog niet tot pastorale hulpverlening. Is dat nodig? Is het nodig om religieuze zin ter sprake te brengen. De constatering is dat, meer bij de pastores en de pastorale medewerkers dan bij de pastoranten, verlegenheid bestaat om God en geloof ter sprake te brengen. Soms wordt ook de vraag en de taal van de pastoranten niet begrepen. Daardoor blijft een belangrijk aspect van de hulp achterwege.

De cursus biedt inleidingen over de genoemde onderwerpen om de theoretische kennis inzake de begeleiding van stervenden en rouwenden bij de deelnemers te versterken. Tevens oefenen deelnemers vaardigheden op de genoemde terreinen in aan de hand van verbatims, rollenspelen en casusbesprekingen. De cursus staat open voor pastores, predikanten, geestelijke verzorgersm pastorale medewerkers en andere hulpverleners met een HBO- en academisch denk- en opleidingsniveau. De studielast bedraagt 36 uur (1,5 ECTS).

Medewerkers

De cursus wordt verzorgd door drs. Arthur Polspoel, praktisch theoloog en oud-medewerker Universiteit van Tilburg. Als verplichte literatuur gelden twee van diens boeken: Wenen om het verloren ik en Eenzaam sterven.

Voor informatie kunt u terecht bij de directeur van Luce/CRC, drs. Henk van Hout, (030) 253 18 82, e-mail luce-crc@uvt.nl.

De cursus is niet bedoeld voor eigen rouwverwerking.