Tilburg University Society

Verbindt de werelden van openbaar bestuur, politiek, bedrijfsleven en wetenschap

De houdbaarheid van de zorg

De rector van Tilburg University, Philip Eijlander, leidt in met de woorden: “Dit is alweer de 13e editie van onze UvT Sociëteit met vanavond een zeer belangrijk onderwerp: de houdbaarheid van de gezondheidszorg. Uiterst actueel. Met twee eminente sprekers: onze eigen Henk Garretsen van Tranzo en Wim van der Meeren, bestuursvoorzitter van CZ. We mogen rekenen op een buitengewoon interessante avond met een goed debat.”

De bijdrage van Wim van der Meeren,voorzitter Raad van Bestuur CZ, ging vooral over de rol van de zorgverzekeraar. Het gaat wat de bestuursvoorzitter van CZ over de maatschappelijke licence to operate. De zorgverzekeraar wil natuurlijk al zijn verzekerden een hele goede service en een goed pakket bieden. Maar de zorgverzekeraar heeft vooral ook een maatschappelijke rol te vervullen. Die maatschappelijk rol gaat over de houdbaarheid van de kosten. Het goede nieuws bij zorg is dat wanneer je je focust op kwaliteit, dat heel erg goed is voor de kosten. Wat zorgverzekeraars dus moeten doen is de kwaliteit van zorg inzichtelijk maken en op basis van kwaliteit van zorg inkopen. Dat betekent dat ziekenhuizen veel meer van elkaar moeten verschillen. Ze moeten niet allemaal hetzelfde doen. Er zijn specialistische ziekenhuizen nodig.

Van der Meeren: "CZ is enkele jaren geleden begonnen met het debat op het gebied van borstkanker. Niet meer ieder ziekenhuis in Nederland moet borstkanker doen. Dat moet vooral in die klinieken gebeuren waar de kwaliteit heel hoog is. Dan kunnen de kosten ook omlaag."

Henk Garretsen, hoogleraar Gezondheidszorgbeleid, Tranzo, Tilburg University, sprak over de houdbaarheid van de zorg, van homo economicus naar homo sapiens. Wat bedoel t hij daarmee? Discussies over de zorg gaan eigenlijk alleen maar over financiën. De vergrijzing wordt als een heel groot probleem neergezet, maar dat acht Garretsen  volstrekt onterecht. In 1850 was de levensverwachting nog 35 á 40 jaar. In vijf generaties is die levensverwachting meer dan verdubbeld. We krijgen er elke week een weekend aan levensverwachting bij.

Citaat: “Is er vergrijzing? Ja. Is de vergrijzing een probleem? Nee. Het is een levensgroot succes. Maar in discussies wordt er alleen gepraat over vergrijzing, meer zorg, meer kosten, taaie kostenpost. Als we de discussies alleen op die manier voeren, als homo economicus, dan komen we niet genoeg verder. We moeten praten over de zinvolheid van de zorg in al haar facetten, als homo sapiens.”

Garretsen geeft een voorbeeld: de preventie. Iedereen denkt dat preventie leidt tot besparingen in de zorg, maar niets is minder waar. Preventie leidt tot hogere kosten in de zorg. De meeste kosten worden gemaakt in het laatste levensjaar en succesvolle preventie leidt ertoe dat de weg naar het laatste levensjaar langer wordt. De kosten in het laatste levensjaar blijven gewoon nog hetzelfde. En in die langere weg worden meer kosten gemaakt.

Garretsen: "Dus, de homo economicus zou zeggen: geen preventie. Als homo sapiens zeg je: natuurlijk moeten we preventie hebben. Met relatief geringe kosten worden heel veel gezonde levensjaren gewonnen."

De bijdrage van Garretsen ging niet alleen over preventie maar ook over de zorgvormen en hoe we de discussie moeten voeren.

Download

Inleiding Henk Garretsen