Alumni

Stay connected! Blijf in contact met je universiteit en je oud-studiegenoten.

Wim van den Goorbergh (NL)

Wim van den Goorbergh bekleedde topposities bij Rabobank Nederland. Hij was er CFO en vicevoorzitter van de Raad van Bestuur. Hij studeerde in 1971 in Tilburg af op Algemene Econometrie en Wiskundige Economie.

Waarom bent u destijds in Tilburg gaan studeren?
“In 1966 slaagde ik met mooie cijfers op het gymnasium in Den Haag. Al lag een studie wiskunde of natuurkunde meer voor de hand, ik koos toch voor economie. Want ik was nieuwsgierig naar dat vak en mijn interesse voor maatschappelijke, politieke en economische vraagstukken groeide.

"Destijds ging je voor Bedrijfseconomie naar Rotterdam en voor Macro-economie naar Tilburg. Vanwege deze reputatie koos ik voor Tilburg"


Wie was uw favoriete professor en waarom?
“Na mijn afstuderen werd ik assistent van professor Schouten, maar hij was niet mijn enige favoriet. Van de Klundert (Macro-economie), Stevers (Openbare Financiën) en Plattel (Filosofie) behoorden ook tot mijn top van vakbekwame inspiratoren. Deze vier geleerden hebben mijn blik op de wereld verruimd en me tot nadenken aangezet, ieder op hun eigen wijze.”

Is er een interessante anekdote uit uw studententijd?
“De bezetting van de universiteit in 1969 vond ik zeer ingrijpend. Al behoorde ik tot de gematigden onder de actieve studenten, ook naar mijn idee was het de hoogste tijd voor hervormingen. Zo kwam het dat ik op enig moment behoorde tot een delegatie hoogleraren en studenten die naar het curatorium, dat is het toenmalige stichtingsbestuur, stapte om uit te leggen wat er speelde en waarom het nodig was om te gaan hervormen. Het onbegrip van het curatorium zou ik nooit meer vergeten. Sindsdien heb ik een zesde zintuig voor leiders die het contact met hun organisatie zijn verloren.”

Hoe ziet uw carrière eruit?
“Na mijn proefschrift worstelde ik een tijdje met de vraag: ga ik voor een verdere wetenschappelijke loopbaan of niet? Ik had er wel aanleg voor, zo beweerde men. Desondanks koos ik anders omdat ik, net zoals in 1969, nieuwsgierig was naar meer en mijn blik wilde verruimen. Ik heb van 1980 tot 2002 bij de Rabobank gewerkt. In diverse functies en op vele terreinen van de financiële dienstverlening. De laatste 10 jaar maakte ik deel uit van de raad van bestuur, uiteindelijk als vicevoorzitter en CFO. In 2002 was het tijd voor een nieuwe heroriëntatie: na een jarenlange hoge executieve positie, werd het tijd voor een adviserende en coachende rol op de achtergrond, veelal in de rol van commissaris.”

Welke rol heeft FEB/TiU in uw leven gespeeld en hoe heeft dit uw carrière beïnvloed?

“Na mijn studie werd ik wetenschappelijk medewerker bij de vakgroep Algemene Leer en Geschiedenis van de Economie onder leiding van professor Schouten. Ik ontwikkelde er mijn vaardigheden als docent en ik deed wetenschappelijk onderzoek op verschillende terreinen. Tijdens mijn eerste onderzoek bestudeerde ik het rapport ‘De grenzen aan groei’ van de Europese denktank de Club van Rome. Dit rapport is opnieuw hoogst actueel. Uiteindelijk ben ik in 1978 gepromoveerd op Een macro-economische theorie van de werkgelegenheid.” Ik denk dat mijn verblijf aan TiU een goede bodem heeft gelegd voor mijn latere loopbaan bij de Rabobank en ook voor mijn huidige werkzaamheden zeer nuttig is geweest.

"De bezetting van de universiteit in 1969 vond ik zeer ingrijpend"


Speelt FEB/TiU nog steeds een rol in uw leven, en zo ja: welke?

“Ik heb mijn contacten met Tilburg altijd gekoesterd. Van tijd tot tijd gaf ik er gastcolleges, ik was lid van de raad van commissarissen van TiasNimbas en ik ondersteunde het initiatief van het Tilburg Center of Finance. Nu ben ik voorzitter van het Nexus Instituut, dat op de campus is gevestigd en een goede samenwerking kent met de TiU. De bijeenkomsten van de Vrienden van Cobbenhagen sla ik zelden over.