Keith

‘Ik wil het onderwijs aan de Universiteit van Liberia verbeteren’

Universiteitsfonds 3 min. Melinde Bussemaker

Toen Keith Nyankun (35) in 2015 afstudeerde aan de Universiteit van Liberia voelde hij een grote drang om in het buitenland te studeren. Hij wilde een nieuwe cultuur en nieuwe mensen leren kennen en zichzelf ontwikkelen. Eerst probeerde hij het in buurlanden van Liberia zoals Ghana en Sierra Leone, maar de droom om verder te gaan bleef. In 2019 kreeg hij een beurs van Stichting Universiteitsfonds Tilburg en startte hij met de premaster Accountancy. Op 25 maart 2022 nam hij zijn masterdiploma in ontvangst.

“Vrienden vertelden me over Tilburg University en dat de faculteit internationaal zeer goed bekend staat”, vertelt Keith. “Dat motiveerde me om een aanvraag voor een beurs te doen. Een studie in het buitenland is kostbaar. Dat had ik zelf nooit kunnen betalen. Zonder het universiteitsfonds zat ik hier nu niet.” Keith is de jongste van drie kinderen. Zijn moeder woont in Liberia, zijn zus in Canada en zijn vader in Amerika. “Tijdens de burgeroorlog studeerde mijn vader in Egypte, sindsdien bleef hij in het buitenland wonen. We zijn niet naar een buurland gevlucht tijdens de oorlog, maar moesten wel lange tijd ons huis verlaten. Wat je dan onderweg tegenkomt, zijn beelden die je nooit vergeet.”

Keith

Mijn droom is om een PhD te halen in empirisch onderzoek binnen Accountancy

Keith Nyankun 

Grote overgang

Keith kijkt tevreden terug op zijn studie Accountancy, al kostte de premaster hem veel moeite. “Het was een lastige reis. De overgang van het onderwijs in Liberia naar dat in Nederland was grootIn Liberia word je meer begeleid dan in Nederland waar het meer zelfstudie is. Hier ontvang je een uitgebreide syllabus en ga je zelf aan de slag. Tijdens de premaster las ik diverse academische papers. Het lezen van papers is een goede oefening, omdat je aan het eind van je master zelf een paper schrijft. Dat had ik daarvoor nog nooit gedaan, ook al heb ik een master in Finance in Liberia gehaald. Maar de premaster was zeker noodzakelijk. Als ik die niet eerst gevolgd had, was de overgang naar de master heel groot geweest.”

Nederlandse cultuur

Ook de Nederlandse cultuur was wennen. “In Liberia stuur je een buur of vriend niet eerst een appje om iets af te spreken”, lacht Keith. “Ik leerde dat je in Nederland niet zomaar bij iemand langs gaat omdat mensen op dat moment al andere afspraken hebben. Dat betekent dus niet dat ze je niet aardig vinden. Ik had last van heimwee en moest mijn familie midden in de coronacrisis achterlaten. Dat was niet gemakkelijk.”

Ik had een verlangen naar onderwijs en heb gehaald wat ik wilde halen

Promoveren

Met zijn masterdiploma op zak droomt Keith van een toekomst in educatie. Of hij dat in Tilburg of elders doet, weet hij nog niet. “Ik houd mijn opties open. Het hangt af waar ik een baan of promotieplek kan vinden. Mijn droom is om een PhD te halen in empirisch onderzoek binnen Accountancy. Hoe kunnen data en robotics bijdragen aan auditing? Mijn interesse ligt bij de evolutie van auditing. Als ik ben gepromoveerd, wil ik terugkeren naar Liberia om daar mijn kennis over te dragen aan de universiteit. Momenteel krijgen studenten daar (ook) van elkaar les, ik wil het onderwijs en onderzoek aan de universiteit verbeteren.”

Grote impact

“Ondanks de uitdagingen van oorlog en financiën, is het me gelukt om mijn master te halen. Ik denk dat mijn familie trots op me is. Zelf ben ik het in ieder geval. Ik had een verlangen naar onderwijs en heb gehaald wat ik wilde halen. Daar ben ik dankbaar voor. Het universiteitsfonds heeft niet alleen een grote impact op mijn leven, maar ook op dat van anderen in Liberia omdat ik mijn kennis doorgeef. Een donatie heeft dus een flink bereik. Ik ben de donateurs dankbaar en hoop dat ik op een dag zelf ook in een positie verkeer om geld te doneren voor beursstudenten.”